Liszaj to ciężka i trudna w leczeniu choroba skóry, może rozwijać się stopniowo lub pojawić się nagle. Nie są znane przyczyny jej występowania, wiadomo, że towarzyszyć może niektórym innym chorobom. Leczenie liszaja może trwać nawet kilka lat i wymaga sporej dawki cierpliwości.
Przyczyny i objawy liszaja
Do tej pory nie wiadomo, co powoduje pojawienie się liszajowatych zmian na ciele. Mogą one mieć związek z innymi schorzeniami, zwłaszcza autoimmunologicznymi – cukrzycą, przewlekłym zapaleniem wątroby. Powstawaniu wykwitów sprzyjać może także przyjmowanie niektórych leków, a także silny wstrząs psychiczny. Choroba obejmuje skórę, paznokcie oraz błonę śluzową jamy ustnej. Na zaatakowanej przestrzeni pojawiają się charakterystyczne czerwone grudki (mogą mieć lekki odcień granatowy). Powodują one świąd. Ich średnica wynosi zazwyczaj od 1 do 3 mm. Powierzchnia jest błyszcząca, można zaobserwować na niej białawą siateczkę. Charakterystyczne jest występowanie objawu Koebnera – podczas choroby każde zadrapanie może prowadzić do powstania w tym miejscu nowej zmiany. Najczęściej wykwity pojawiają się na nadgarstkach, dłoniach, narządach płciowych. Prawie u połowy pacjentów liszaj zajmuje także jamę ustną, u części również paznokcie (na paznokciach tworzy podłużne, żółtawe bruzdy. Choroba ma charakter przewlekły, trwać może latami.
Odmiany liszaja
Leczenie liszaja
W przypadku zmian liszajowatych istnieje jedynie leczenie objawowe. Polega ono zazwyczaj na podawaniu leków, takich jak kortykosterydów, w cięższych przypadkach metotreksatu. Możliwe jest także leczenie miejscowe, w którym wykorzystuje się zazwyczaj również sterydy, w postaci maści lub kremu. Stosuje się też podawanie leków bezpośrednio do zmian, poprzez zastrzyki. Zalecanie jest łącznie z główną terapią, stosowanie leków przeciwgrzybicznych i przeciwbakteryjnych. Oprócz tego, stosuje się też leki przeciwhistaminowe, które mają za zadanie zmniejszyć świąd. Osoby z liszajem powinny dbać o pielęgnację skóry – chronić ją przed kontaktem z chemikaliami (np. nosząc rękawiczki ochronne podczas sprzątania), natłuszczać skórę. Można stosować płukanki np. z siemienia lnianego. Ważne jest, by nie dopuszczać do zniszczenia i przesuszenia skóry, co będzie sprzyjało postępowaniu choroby.


Wygląd, postać wysypki zależy przede wszystkim od przyczyny jej powstania oraz umiejscowienia. Najczęstszą formą wysypki są czerwone plami w okolicach szyi.
Pielęgnacja twarzy
Pielęgnacja twarzy powinna rozpocząć się od jej mycia, najlepiej spienionym mydłem, które usunie zanieczyszczenia, nie powodując przy tym zbytniej utraty wilgoci.